Savaşın en yoğun yaşandığı, Türk devletinin halk ve PKK üzerinde yasa ve sınır tanımayan saldırılarının olduğu bir dönemde geliştirilmeye çalışılan barış umudu ve çağrısı aslında bugün ile paralellik ifadeler ile yeniden gündeme geldi. Bugün yaşanan nokta ise, ilk günden bugüne kadar çözümün yolunu gösteren bir hareketin zaferi, savaşta ısrar eden diğer tarafın ise Önder Apo’nun hep gösterdiği masaya gelmesidir.

ATEŞKES VE ÇÖZÜM ÇAĞRILARINA KATLİAMLARLA CEVAP

PKK’nin 1993 yılından itibaren belli aralıklarla yaptığı ateşkes ve siyasi çözüm çağrıları ise Türk devleti tarafından ısrarla yok görülmeye çalışıldı. Savaşta ısrar her seferinde ısrarla devam etti. Kürdistan’ın her bölgesinde büyük saldırılar ve katliamlar yapıldı. Türkiye’de yaşayan Kürt halkını hedef alan ırkçı faşist saldırılar örgütlendi. Hem Türk devletinin saldırılarında hem de sivil faşist çetelerin saldırılarında binlerce insan katledildi. Köylüler asit kuyularına atıldı, gözaltında kaybedildi, cezaevlerinde sopalarla katledildiler. Gerilla alanlarına yönelik kimyasal silahlarla saldırılar düzenlendi. O dönem gerillalara dönük kimyasal saldırıların en büyüğü ise 16 Mayıs 1994 yılında, Bezar dağında gerçekleştirildi. 6 gerilla ve ARGK’ye katılmak isteyen 22 dershane öğrencisi kimyasal silahlarla katledildi.

1993-1995 yıllarında yaşanan ateşkes süreçlerinin bitmesinden sonra ise, Önder Apo, Özgür Gündem Gazetesinden Ertuğrul Kürkçü’ye verdiği söyleşi de, barışı istemeyen tarafın devlet tarafı olduğunu açık bir biçimde ifade ediyordu. “Ateşkes, öyle boşuna ortaya atılan bir olay değildir. Çok önemli sonuçları vardı. Özellikle karşı tarafın ilgisini gördükçe, oldukça duyarlı yaklaştık. Bizim adımıza, “teslim oluyorlar, mücadeleden vazgeçiyorlar” denildi. Mesele böyle ortaya konulamaz. Madem bir uzlaşma imhanı vardı, biz bunu değerlendirecektik. Biz değerlendirdik, fakat karşı tarafça bir komployla atıl bırakıldı”

YÜZLERCE OPERASYON, SAYISIZ KATLİAM GİRİŞİMİ

Kürt Özgürlük Hareketi, doğuşundan bugüne kadar ısrarlı bir biçimde zor kullanımını karşı tarafından yaklaşımlarına bir cevap olarak olduğunu belirtirken, Türk devleti ise, bir çözümden yana olmak yerine hem Bakur’a yönelik hem de gerillanın konumlandığı diğer alanlara yönelik operasyonlar düzenledi. Türkiye ve Bakur Kürdistan’ında düzenlediği operasyon, saldırı ve katliamlar dışında, sınır ötesi olarak adlandırdığı Kürdistan’ın diğer parçalarına yönelik defalarca operasyon düzenledi.

Sadece sınır ötesi olarak adlandırılan operasyonların bazıları ise şunlar;

15 Ağustos 1986 Başûr

4 Mart 1987 Başûr

5-13 Ağustos 1991 Başûr

30 Ağustos 1992 Başûr

5 Ekim-15 Kasım 1992 Başûr

12 Ekim-5 Kasım 1992 Başûr

13-19 Ağustos 1993 Kirpi Harekatı

5 Kasım 1993-28 Ocak 1994 Kuzey Irak

6-13 Kasım 1993 Karyaderi Sınır Ötesi

27 Ocak 2 Şubat 1994 Alandüz Harekatı

16 Mart 26 Nisan 1994 Ejder Harekatı

26 Temmuz 3 Ağustos Kuzey Irak

20 Mart 4 Mayıs 1995 Çelik Harekatı

20-21 Mayıs 1995 Jerma-Betkar Harekatı

23 Mart 1995 Haftanin Baskını

14 Temmuz 1996 Tokat Harekatı

12 Mayıs-7 Temmuz 1997 Çekiç Harekatı

25 Eylül-15 Ekim 1997 Şafak Harekatı

21-29 Şubat 2008 Güneş Harekatı

24-25 Temmuz 2015 Şehit Yalçın Operasyonu

24 Ağustos 2016-29 Mart 2017 Fırat Kalkanı

25 Nisan 2017 Zeytin Dalı Harekatı

19 Mart 2018-27 Mayıs 2019 Dicle Kalkanı Harekatı

15 Ağustos 2018 Sinjar Harekatı

28 Mayıs 2019-14 Temmuz 2020 Pençe operasyonları

9 Ekim 2019- 25 Kasım 2019 Barış Pınarı Harekatı

15 Haziran -5 Eylül 2020 Pençe Kartal ve Pençe Kaplan harekatları

10-14 Şubat 2021 Pençe Kartal 2 Harekatı

23 Nisan 2021 (devam ediyor) Pençe Yıldırım Harekatı

Kasım 2022 (devam ediyor) Pençe Kılıç Hava Harekatı

Kürt Özgürlük Hareketi belli aralıklarla ateşkesler ilan etti, bu ateşkes süreçlerinde ısrarla barıştan yana olduklarını, çatışmalı süreçlerin bitebileceğini belirttiler. Bugüne kadar Kürt Özgürlük Hareketi, 1993, 1995, 1998, 1999, 2006, 2009, 2013 yıllarında ateşkesler ve silahlı mücadeleye ara verme dönemleri oldu. 2013 yılında devam eden çözüm süreci AKP’nin süreci sabote etmesi ve saldırılara başlamasıyla bittiğinden 27 Şubat 2025’te Önder Apo’nun çağrısına kadar Kürt Özgürlük Hareketi silahlı mücadeleyi sürdürdü.